Project Ney

May 29, 2016

Jeej de tijd begint wel te vliegen nu. Inmiddels is Ney alweer 3 weken in Nederland, en is er alweer ontzettend veel gebeurd. Laten we beginnen bij het begin.

 

Kort na het schrijven van mijn vorige update zijn we gestopt met de wandelingen met Ney. We konden gewoonweg niet voorkomen dat we katten tegenkwamen in onze buurt, en aan de auto was Ney nog niet gewend. Waar hij binnen al beduidend rustiger werd ging het buiten juist slechter: hij begon uit te vallen naar alle honden. Na het zien van een kat bleef hij ook minuten lang van de rel en moesten we eerst 5 minuten stilstaan om hem weer een beetje tot bedaren te brengen.

Geen optie dus. We begonnen met alleen maar wandelen voor het huis. Uiteraard nog steeds het risico op katten en honden maar wel een kleinere kans. Ney vond dit allemaal wel prima. Sterker nog, na een rondje op het veld gaf hij eigenlijk al aan dat hij weer terug naar huis wilde.  

Juno daarentegen vond dit maar een rare gang van zaken. Die loopt nu vaak los en blijft dan met de rimpels op zijn kop midden op het veld staan zo van 'ehm... dit kan het nooit zijn toch?'. Dus waar mogelijk wandelt nu iemand met Juno even een extra ronde. De wandeling met Ney heb ik vastgelegd op video zodat jullie een idee hebben hoe we hem nu begeleiden:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een paar dagen geleden hebben we hem dan eindelijk eens in de camper mee genomen naar een uitren park. Daar gelukkig geen problemen met andere honden dus het uitvallen gebeurt alleen aan de lijn. Het was natuurlijk voor het eerst sinds 2.5 week dat hij de vrijheid had om te doen en laten wat hij wilde en dat was duidelijk: meerdere malen kreeg hij de kolder in zijn kop en rende hij keihard heen en weer. De opgebouwde  spanning werd er even heerlijk uit gerend. 

Zoals je zal begrijpen kwam Ney nog echt niet terug als je hem riep. Hij weet zijn eigen naam nog maar half, maar heeft op zo een locatie ook echt niet de focus om je te horen. Maar we hebben natuurlijk troef Juno. Dus af en toe riepen we Juno bij ons. Gingen we door onze knieeen en gaven we Juno een lekker snoepje. Tja, dan kwam Ney zo af en toe ook onze richting op. Terwijl hij onze kant op kwam riepen we hem dan en kreeg hij natuurlijk ook een snoepje (en knuffel want daar is hij ook zo gek op). Zo leert hij op een ontspannen manier dat af en toe bij de baasjes komen een slim plan is. Volgende leerdoel wordt om hem echt zijn naam door en door aan te leren en commando 'hier'. Dat is natuurlijk wel zo handig. Maar ik realiseer me dat dat in een omgeving als het park voorlopig nog veel te lastig voor hem zal zijn. Geduld is een schone zaak.

 

Ik denk inmiddels overigens dat Ney niet van de straat is, maar toch gedurende een langere tijd een erfhond is geweest. Hij vind het heerlijk om achter op het erf te zijn. Als de achterdeur open is dan kan je hem soms buiten slapend op de harde grond vinden terwijl wij binnen zijn. Terwijl hij het veel spannender vind als je hem binnen 'opsluit' en zelf naar buiten gaat. Mensen die achter onze tuin door de steeg lopen vind hij erg lastig; er wordt geblaft en direct daarna gepiept en zenuwachtig rond gelopen. Het duurt dan weer een paar minuten voordat hij kalmeert. MIsschien was dat vroeger wel zijn 'taak'? GIsteren waren we aan het BBQ-en en uiteaard hadden we twee honden neuzen die keken of ze wat konden stelen. Juno kunnen we inmiddels wel vertellen dat het niet zijn eten is en dat hij er lekker bij mag liggen op zijn kleed. Maar Ney was volhardend en bleef komen. Dus hebben we hem op een gegeven moment zijn lijn omgedaan en hem vastgelegd zodat hij maar tot 2 meter in de buurt van de BBQ kon komen. Ik had eigenlijk verwacht dat hij dan wel weer laadjes open zou trekken om aandacht te krijgen (dingen als in zijn tuig bijten), maar dat deed hij niet! Hij is op de kale grond gaan liggen zo dichtbij de BBQ als hij kon komen, en na 15 minuten stond hij op en is toch in de mand gaan liggen (die daar een meter achter stond). Prima! Dit was echter nog een reden waarom ik verwacht dat hij een 'erfhond'  functie heeft gehad. Vastliggen in een tuin is 'geaccepteerd'. Uiteraard zullen jullie begrijpen dat het eerste waar hij vanmorgen, na het openen van de achterdeur, heen ging de BBQ was.. haha. Tot slot denk ik aan erfhond omdat hij wandelen dus erg lastig vind. De prikkels (mensen, dieren, mechanica etc.)  in de omgeving worden hem snel te veel. En het lijkt me dat je als zwerver wel wat gewend bent. Hij lijkt het dus ook geen enkel punt te vinden om NIET (echt) te wandelen. 

 

Afgelopen weken zijn we uiteraard ook begonnen met het alleen thuis blijven. Dit gaat helemaal super! In een week tijd hebben we dit op kunnen bouwen tot de 4.5 a 5 uur . We geven de honden dan de bank en via de camera hebben we gezien dat ze nog even uit het raam turen maar dan samen op de bank kruipen en de ogen pas weer open gaan als we weer aankomen. Soms gaat 1 vd 2 toch de bank af en in de mand liggen maar het ziet er heel ontspannen uit. Erg fijn!

 

Tot zover weer. Met nog wat leuke fotos want dat is altijd goed.... toch?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

Recente posts

November 1, 2019

September 24, 2019

September 22, 2019

September 13, 2019

August 24, 2019

May 2, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Volg mij
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

Dog Behaviour Consultant

South Canterbury, New Zealand

0225732232

email: info@knowyourdog.co.nz

  • Facebook Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • YouTube Social  Icon