Angst bij honden - Deel 2

September 30, 2016

In deel 1 van deze artikelen reeks hebben we gekeken naar angst bij honden. Hoe het tot uiting kan komen, en wat je eraan kan doen. De nadruk lag toen op situaties waarin je volledige controle had omdat de prikkel statisch was (niet bewoog). In dit stuk wordt besproken hoe je je hond het beste kan ondersteunen op momenten dat hij angst heeft voor andere mensen, honden, katten, motoren, fietsen etc. Eigenlijk voor alles wat (snel) beweegt.

 

Dit is een van de meest voorkomende problemen waar eigenaren tegen aanlopen; vaak komen baas en hond in een vicieuze cirkel terecht die lastig is te doorbreken. Neem een hond die uitvalt naar andere honden –> De hond en zijn baas beginnen de wandeling ontspannen; er wordt in een rustig tempo gewandeld met ruimte om te snuffelen en hier en daar een plasje te doen. Dan duikt er verderop een hond op. Wellicht heeft de angstige hond dit nog niet eens geconstateerd, maar de baas verkort in anticipatie alvast de lijn. Dit gaat gepaard met een beetje nervositeit want 'hoe zal mijn hond reageren?'. De hond voelt niet alleen de veranderende stemming bij zijn baas, maar voelt ook dat zijn lijn korter is geworden en dat zijn vrijheid zodoende beperkt wordt. Hier wordt hij nerveus van en hij voelt zich sneller genoodzaakt om te reageren. Dit heeft weer zijn effect op de baas die volgende keer nog minder ontspannen aan de wandeling begint. Wat een leuke activiteit tussen hond en mens behoort te zijn kan uitlopen op frustrerende en stressvolle uitjes.

Als je je dan bedenkt dat de gemiddelde hond 3x per dag wandelt, gedurende een gemiddelde levensduur van 12 jaar, dan kom je neer op ruim 13000 wandelingen die je met je hond zal maken! Laten we proberen om al deze wandelingen zo ontspannen mogelijk te maken voor baas en hond.

 

Het lezen van dit artikel en toepassen van de methoden zal zeker voor verbetering zorgen. Toch wil ik drie kanttekeningen plaatsen voor we verder naar de aanpak gaan kijken.

 

  • Sluit uit dat het gedrag van je hond voortkomt uit pijn of een schildklier afwijking. Dit is zeker belangrijk voor honden die 'opeens' gaan reageren op prikkels waar ze voorheen niet op reageerden. Ga bij twijfel langs bij je dierenarts.

  • Als je een hond hebt die heel heftig reageert is het verstandig om toch een goede gedragstherapeut in de arm te nemen. Die kan kijken naar jullie specifieke situatie en hoe jullie het beste begeleid kunnen worden.

  • Hoeveel resultaat je boekt is uiteraard afhankelijk van hoe consequent je bent, hoe goed je je hond leert kennen en situaties in leert schatten. Desondanks zal, afhankelijk van de eerdere ervaringen en persoonlijkheid van je hond, het resultaat variëren. Vergeet dus even die über lieve golden retriever van de buurvrouw die zonder problemen aan een korte lijn op elke hond af kan lopen. Geen enkele hond is perfect (nee, ook die van mij niet).

 

Laten we dan nu verder gaan kijken hoe we een angstige hond het beste kunnen helpen in een dynamische setting.

 

Stap 1: Voorkom dat je hond in een situatie terecht komt waar hij noodzaak ziet om te reageren.

Dat betekent dat je niet dichtbij de prikkels komt waarvan je weet dat jouw hond hier moeite mee heeft. Je hond bang van fietsers? Niet meer langs het fietspad lopen. Is je hond bang van andere honden? Ga ergens wandelen waar je de ruimte hebt om ze van verre af aan te zien komen zodat je tijdig om kan draaien / een zijpad in kan wandelen. Dit kan betekenen dat je (voorlopig) je route aan zal moeten passen, misschien zal je zelfs de auto moeten pakken om ergens heen te rijden waar de prikkel minder/niet is.

 

En nee, het klopt dat je hond door het vermijden van de prikkel er nog niet mee leert omgaan. Maar het is belangrijk dat hij de reactie die hij nu geeft niet verder oefent / inslijt en zijn angst dus niet verder groeit. Bovendien brengt het erg veel stress met zich mee als een hond toch in een situatie komt waar hij zich bedreigd voelt. Het veranderen van de associatie aan deze prikkel volgt later.

 

Stap 2: Lopen met een lange (ontspannen) lijn en observeer je hond

Indien je nog niet in het bezit bent van een tuig met lange lijn, ga je deze nu aanschaffen. Een goed tuig heeft een bevestiging op de rug, en aan de voorkant rust het tuig op het borstbeen van de hond. Let op dat het tuig niet 'in de oksels' zit waar het kan gaan irriteren. Neem een lijn van tenminste 3 meter. Langer mag, maar is ook wat lastiger hanteren.

 

 

Als je gaat wandelen dan laat je je hond bepalen waar jullie naar toe gaan. Dit is veel leuker voor je hond en doordat je hem keuzes geeft zal zijn zelfvertrouwen groeien. Zolang het veilig is wandel je rustig (!) achter hem aan. Uiteraard blijf je zelf alert op de omgeving (denk aan stap 1 – voorkom dat je hond in een moeilijke situatie komt), en als het nodig is verander je van richting en laat je je hond een stuk volgen.

 

Nu je toch zelf niet meer een route hoeft te bedenken hou je mooi tijd over. Die ga je investeren in het observeren van je hond. Wat vind hij interessant? Waar blijft hij wat langer snuffelen? Wat zie je verder voor lichaamstaal? Er zijn vast prikkels waarbij je hond niet meer blijft snuffelen (of juist wel!) maar omhoog kijkt. Wellicht zie je een lichte rimpeling in zijn kop? Of een andere stand van zijn oren? Mischien duwt hij zijn lijf naar voren of zijn staart omhoog? Al deze signalen ga je observeren, en later (eventueel met hulp) interpreteren. Waarom doet je hond dit? Wat probeert hij aan te geven? Hoe kan je daar als baas het beste op reageren? Door dit soort observaties te doen ga je je hond ontzettend goed leren kennen. Deze kennis van subtielere signalen heb je straks nodig om het angstige gedrag om te vormen.

 

Stap 3: Situaties opzoeken / creëren

 

Nu je je hond kan lezen kan je een inschatting gaan maken van wat hij wel en niet aan kan. Het beste is om actief een situatie op te gaan zetten waarin je kan gaan oefenen met de prikkel. Laten we even teruggaan naar het voorbeeld van de hond die moeite heeft met andere honden. Vraag iemand met een relaxte hond of je met diegene mee mag wandelen. Zorg dan voor zoveel afstand tussen de honden dat jouw hond bezig kan zijn met het verkennen van zijn omgeving. Als je merkt dat je hond signalen af geeft waaruit blijkt dat hij nog niet op zijn gemak is vergroot je de afstand. Hou dit soort oefen sessies kort. Tien minuutjes samen oplopen is meer dan genoeg. Laat dan de wegen scheiden en wandel ontspannen terug naar huis. Uiteraard kan je dit ook opzetten met een hond die zelf ook moeite heeft met andere honden. Hou dan echter rekening met de 'zwakste schakel'. Misschien dat je eigen hond geen moeite heeft maar in dat geval zal je ook de andere hond in de gaten moeten houden – en de afstand alsnog moeten vergroten als deze niet ontspannen is.

 

Het allerbelangrijkste is dat je je hond in dit stadium niet overweldigt. Ga dus niet over zijn grenzen heen. Dat betekent: voldoende afstand, rustig tempo (laat dus niet iemand met een fiets keihard voorbij stormen als je hond dat spannend vind, maar laat degene eerst eens rustig met de fiets aan de hand wandelen op a fstand), en niet te lang.

 

Mocht je niemand in de buurt hebben die je kan helpen om een situatie op te zetten, dan ga je kijken wat je in je dagelijkse wandeling om je heen tegenkomt. Een hond die eraan komt? Wandel eerst een zijstraat in, maar kijk eens of je daarna op grote afstand een stukje achter deze hond aan kan lopen. Of ga kijken of je met een grote boog om de aankomende hond heen kan. Dat betekent in veel gevallen dat je de straat oversteekt naar de andere kant om te zorgen dat de afstand groot genoeg is. Als je merkt dat je hond niet opkijkt naar de 'dreiging' aan de andere kant van de straat – TOP. Hij heeft hem heus wel doorgehad, maar kan de keuze maken om zich er niet mee bezig te houden. Zoals je zal begrijpen is deze optie wat risico voller omdat je geen afspraak hebt kunnen maken met de andere eigenaar. Echter, je dagelijkse wandelingen zien er per definitie zo uit, die zijn nooit vooropgezet. Je zal master moeten worden in het 'situaties naar je eigen hand zetten'.

 

Verwacht niet dat je hond na een paar weken niet meer reageert op de prikkel. Vaak heeft het even geduurd voordat hij de negatieve associatie heeft opgebouwd, en helaas duurt het ook even voordat dit er weer uit is. Afhankelijk van het aflgehele stresslevel van de hond kan dit een paar maanden tot maximaal 1 jaar duren. Zorg er naast deze stappen voor dat je het leven zo aangenaam mogelijk maakt voor je hond. Zorg dat hij voldoende rust heeft (en pakt), dat je wandelingen in een rustig tempo verlopen, en dat je negatieve prikkels uit zijn level bant.

 

En bij twijfel – contacteer een goede gedragstherapeut om je te helpen. Vaak kan die je met een aantal sessies al een stuk op weg helpen zodat je de handvaten hebt om zelf situaties in te schatten en adequaat te reageren. Uiteraard mag je ook altijd vrijblijvend contact met mij opnemen, mijn contact gegevens vind je op mijn webiste (www.knowyourdog.nl).

.

Please reload

Recente posts

November 1, 2019

September 24, 2019

September 22, 2019

September 13, 2019

August 24, 2019

May 2, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Volg mij
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

Dog Behaviour Consultant

South Canterbury, New Zealand

0225732232

email: info@knowyourdog.co.nz

  • Facebook Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • YouTube Social  Icon